Hoeveel wil jij voelen?

Een tijdje geleden ontmoette ik een oude vriend die me vroeg hoe het met me ging. Ik deelde kort met hem dat ik het enkele dagen voordien even best moeilijk en zwaar had gehad, en later vervolgde ik dat ik me gelukkig voel. Dat ik blij ben met het leven dat ik nu heb en uitkijk naar meer.
En hij keek me vreemd aan: “Je kan toch niet zeggen dat je gelukkig bent terwijl je het kort geleden nog zwaar en moeilijk had?”.
Ik beantwoordde hem met een even vreemde blik en dacht meteen: natuurlijk wel.
 
Ik leef graag, ik vind het niet erg om alles te voelen. Ik heb mezelf leren vertrouwen in hoe ik er voor mezelf kan zijn, hoe ik kan luisteren naar mijn behoeften en kan uitreiken naar anderen.
Hoe meer ik bewuster leef en verdiep in mezelf,
hoe meer laagjes ik ontdek in mezelf en dingen ervaar,
hoe meer ik mezelf toesta om alles te voelen.
 
Dat voorkomt niet dat ik me ‘slecht’ kan voelen, zeker niet. Alle workshops en persoonlijke groei nog aan toe!
Dat is niet het eindresultaat.
Hoe meer ik voel, hoe meer ik ook kan voelen hoe
verdrietig,
hulpeloos,
overweldigd
ik kan zijn.
En dat betekent ook dat ik mij nog nooit zo
bekrachtigd,
geliefd
en intens gelukkig heb gevoeld.
Heel het spectrum is welkom en hoort erbij.
 
Degene in mij die waarneemt, het deel van mij dat observeert, opmerkt en ruimte houdt
voor alles wat voorbij komt,
– alle gevoelens, alle gedachten, alle verhalen, alle inspiratie –
dat stuk van mij groeit altijd maar. Het is die spier die ik oefen.
Mijn bewust-zijn.
Dat deel heeft perspectief, kan dingen plaatsen,
zit een eindje verderop,
waardoor het niet verzwolgen wordt in al wat (soms té) levensecht lijkt.
Het ziet alles wat door mij heen stroomt, de stroom van het leven.
 
Hoe groter dat deel van me wordt, hoe meer ik kan luisteren naar mijn innerlijk kompas.
‘Nee’ zeggen wordt makkelijker, want het schuldgevoel, de angst voor verlies of gelijk welk gevoel er bij komt kijken, mag er gewoon zijn zonder dat ik er uit handel. De nee tegen iemand, tegen een voorstel, tegen bepaalde voeding…
‘Ja’ zeggen wordt makkelijker, voor een verre droom, voor verliefdheid, voor iets dat te mooi lijkt om waar te zijn. Want er is het vertrouwen dat ik plaats heb voor de eventuele hoop, het smachten, de teleurstelling of hartpijn, en er niet door omvergeblazen wordt, maar gewoon bij kan zijn.
 
Meer bewust-zijn staat me toe om dieper in ervaringen te zakken die best wel spannend kunnen voelen. Alle stemmetjes kunnen gehoord worden: de angstige, het kleine meisje, de opgewonden vrouw, de enthousiaste, de jaloerse,… en ik kan beter kiezen vanuit welke ik handel. Er is vertrouwen dat ik kan communiceren. Meer bewust-zijn staat me toe meer te leven.
 
Er is vertrouwen dat ik ‘fouten’ kan maken; dat ik dingen kan missen, dat ik mezelf voorbij kan lopen, en ook dat de ruimte kan geven.
Ik kan opmerken hoe ik in een patroon zit: wanneer er weerstand is om iets te voelen dat onder de oppervlakte sluimert en ik maar blijf kijken naar dat scherm en blijven dingen in mijn mond steken terwijl mijn buikje eigenlijk al vol zit. Ik kan het elke keer een beetje eerder opmerken, tot ik mezelf vang juist voor het gebeurt. Of tot ik me zo bewust wordt van de nadelen die ik ervan ondervind, dat ik vanzelf wil ophouden.
 
Ik leef graag
ondanks ik alles voel
en omdat ik alles voel.
 
 
 
 
Hoeveel wil jij voelen?
Close Menu
en_GBEnglish (UK)
nl_BENederlands (België) en_GBEnglish (UK)